Bitmesi böyle oluyordu, pardon.

Berraklıkla melankoli yer değiştiriyor.
Aslında melankoli de kendi içinde berrak bir yer.
Kuşku, merak, acı, gurur...
Mantık ise yok.
Kendi kendine mantıklı cümleler kurmaya çalışsan da
acı aklını susturacak kadar yüksek sesli.
Özellikle de yapacak başka şeyin yokken.
Mesailer afrodizyağa dönüşüyor.
Ve eski bağımlılıklara geri dönülüyor.
Hoşgeldin yalnızlık.
Yoksa hiç gitmedin mi?
Ben mi kandırdım kendimi?